De laatste zware loopweek is achter de rug. Met iets meer dan 90 km was dit de zwaarste week zowel wat het aantal trainingen betreft als de afgelegde afstand.
Nu nog 2 weken afbouwen. Deze week 50 km en daarna 20 km. We zijn er klaar voor en kijken ernaar uit. .
En ik dacht dat ik er bijna klaar voor was. Zondag mijn eerste 30tiger gelopen. Eerste 25 km geen probleem maar daarna... afzien, serieus afzien. Voor de eerste keer ook beginnen twijfelen aan Monschau. Een dag later zijn die twijfels minder. 'k zal er wel geraken. 't is ook al bijna 3 jaar geleden da 'k nog eens een marathon heb gelopen. Lang geleden dat ik dat gevoel van uitputting nog eens echt hebt gevoeld.
Deze week staan er 80 km op 't programma met zondag opnieuw een dertiger. Ik kijk er al naar uit...
Ik loop vrijwel niet meer en hier wil ik verandering in brengen. Een goede motivatie om een trainingsprogramma te volgen is het stellen van een doel. Vandaag heb ik dus een doel gesteld: het lopen van de marathon van Monschau. Ik weet het, niet de gemakkelijkste, maar moeilijk gaat ook zeker. Conditie is momenteel ondermaats maar zal seffens al eens 25 minuten gaan lopen...
Alles gaat goed. Ik zit nu aan een weektotaal van 35 km.
Leuven en omgeving zijn voor mij echter nog onbekend terrein. Behalve dan de Bondgenotenlaan en de oude markt... Dus vorige week vertrokken met een mogelijke route in gedachten en de garmin. Die laatste zou me wel terug thuis brengen indien dit nodig mocht zijn.
Bedoeling was een 45 min. rustig te lopen. Alles ging goed tot ergens halverwegen. Ik liep, zoals meestal, vrij laat op de avond. Het was al goed donker en langs de weg begon er minder en minder verlichting te staan. Ook begon de asfaltlaag te veranderen in iets wat modder moet geweest zijn. Die tendens bleef aanhouden, de weg werd donkerder en de bodem (en mijn kousen en schoenen) vochtiger. Na een tijdje toch beginnen vloeken en ik besloot mijn garmin in te schakelen om de kortst mogelijk weg terug te nemen. Na een tijdje gaf die een duidelijke pijl naar links. Het was een mooie rechte weg, en tevens verlicht. De weg bleef ook heel recht, zoals de pijl op de garmin. Alles ok dus.
Na een tweetal kilometer begon ik toch twijfels te krijgen. De weg leidde me naar een soort domein. Het leek er sterk op dat het een ziekenhuis was of een soort universitaire campus. De richting was nog wel in orde dus misschien zou het wel mogelijk zijn om door het domein te lopen. Maar waarvoor ik vreesde, werd werkelijkheid. De weg liep dood op een groot gebouw. Er stonden daar 2 mensen buiten, ik dacht aan patiënten van het ziekenhuis. Ik wou echt wel de kortste weg naar huis en vroeg dus de weg... Dat was echt geen goed idee. Ze hielden me voor de zot. Ik zat echter niet in een ziekenhuis maar een psychiatrisch centrum, en op basis van het antwoord dat ik kreeg, vermoed ik wel voor zwaar gevallen. Dus rap terug weg en opnieuw de pijlen van de garmin volgen.
Resultaat, veel later thuis en veel meer kilometers dan gepland. Dat noemen ze rustig opbouwen. Volgende keer doe ik nog eens dezelfde weg, maar dan met daglicht en laat ik ook dat ziekenhuis links liggen.
Door het sortieke vorige vrijdag in Antwerpen, werden er minder kilometers gelopen dan gepland. Tafelen van 20.00 tot 2.00 en daarna nog wat cafeetjes tot een uur of 5 vergt nu toch al meer dan 1 dag recuperatie. I Famosi is wel een aanrader voor iemand die graag Italiaans eet (en drinkt).
Ik zit nog altijd aan een 20-tal kilometers per week. Dit kan alleen maar in stijgende lijn gaan.
Vandaag staan er 35 minuten om 't programma.
Allez, we zijn de week goed doorgekomen. In totaal, jawel, een 20,5 km gelopen, dat wil zeggen, in 1 volledige week met 4 trainingsdagen...
Ik loop momenteel maximum 35 minuten. Veel is 't nie, maar het doet toch goe.
Volgende week zondag, zou 't kunnen dat ik in Antwerpen 6 km ga lopen in de race for the cure. Met 6 km neem ik geen risico en zal ik de finish nog wel halen. Bovendien is 't lopen voor een goed doel, tegen borstkanker.
Enige nadeel is dat ik vrijdag, en ook in Antwerpen, heb afgesproken om er eens een goei lap op te geven. 't is lang geleden. Er werd zelfs al een hotel-eke geboekt omdat ik zeker ni meer met den auto naar huis wil rijden. Het verstand komt met de jaren.
We trainen voort.
We zijn opnieuw aan 't lopen. Nu toch al een 14 tal dagen. Aangezien de conditie niet meer is wat ze geweest is, zijn de kilometers ook zeer beperkt. Ik hoop wel dat hier snel verandering zal in komen. Momenteel nog niets gepland om te lopen (toch niet voor dit jaar). Het belangrijkste is nu eerst om vol te houden en conditie te verbeteren. Tot binnenkort.
vandaag: 8 km in 45 minuten.
'k weet het, het is lang geleden. Vandaag meegelopen in de bruggenloop in Rotterdam. Net geen PR gelopen. Netto tijd 1.07.41 voor 15 km. Lopen gaat dus toch nog. Nu nog de rest in orde krijgen.
Alles staat een beetje op zijn kop. 'k loop nog wel, zij het nie al te veel. Voorjaarsmarathon kan ik vergeten. Roparun zal ik wel lopen. Wat het najaar brengt, zullen we wel zien. Durf nie te veel vooruit kijken. Carpe diem. Tot de volgende...
Het loopt voor geen meter. Deze week kom ik uit op een totaal aantal kilometers van... 25. Volgende week wordt ongetwijfeld beter. Er blijven nog 18 weken tot de voorjaarsmarathon. Het wordt dus tijd om me te herpakken. Nu nog de tijd vinden om dat te doen.
Er wordt "weinig" gelopen. Deze week in totaal een 50 tal km. Vandaag waren dat er 21 km. Veel volk ben ik niet tegengekomen. Twee wandelaars, 1 fietser en 1 visser maar vooral veel koude regendruppels en wind.
Ik heb ook wel wat twijfels over de toestand van mijn achillespees. Ik voel soms wel "iets" maar eigenlijk niet genoeg om niet te lopen. Ik zou het best een zachte ondergrond opzoeken en ook hellingen vermijden, maar dat lukt me hier niet. Ijs probeer ik er wel op te leggen maar ben nogal vergeetachtig. Nochtans kan een achillespeesprobleem lijden tot een chronisch probleem met als resultaat, jaren op de sukkel. Eventueel toch eens bij de sportarts binnenspringen.
Deze avond naar de voetbal. 't zal weer ergernis troef zijn, vrees ik.
Het gaat niet goed. Weinig tijd, geen goesting en elke avond voel ik wel iets aan de achillespees, aan mijn rechterknie of linkerknie, aan mijne rug met als resultaat... al meer dan 1 week rust. Deze avond eens opnieuw proberen te starten met een rustige 5 km.
Ondertussen ook mijn toekomstig loopprogramma nog eens besproken met Piet. En ja, er nog een aantal verschuivingen maar nog geen definitieve beslissingen. Ik moet eerst een beetje terug op mijne positieve komen.
Gisteren was ik al "vrij vroeg" op pad. Rond 10 uur vertrokken voor een 25 km. Prachtig weer, rustig gelopen. Alles was afgehaspeld na 2u 29' met een gem. HS van 130.
's middags dan... mijne gebuur komen bellen voor een toerke met de fiets. Dat werd dan ook een rondje van 45 km tegen gemiddeld +/- 30 per uur.
Daarna uitblazen met een Duvel.
Wat een goeie week had moeten worden, is helemaal anders uitgedraaid. Maandag, dinsdag en woensdag waren rustdagen. Daarna was er, met alle collega's van 't werk, een trip gepland naar Malta. Veelbelovend want er stond veel op 't programma en de temperaturen zijn daar toch nog "iets" hoger dan hier. Het vertrek was voorzien op woensdagavond met terugkomst vrijdagavond. Alles leek in orde maar,... mijn trip eindigde tot grote spijt "iets" vroeger. Voor de check in balie van Air Malta was 't afgelopen en dit wegens een externe onvoorziene toepassing van de wet van de zwaartekracht.
Ik zal me moeten tevreden moeten stellen met fotokes. Ik verwacht te zien: een speedboat race tussen Malta en Gozo, een jeepsafari in een 4x4, details van een Maltees avondje stappen , misschien ook wel een badpakkenspecial(voorsmaakje werd toegevoegd),... 't zal me niet goed doen vrees ik. deju, deju, deju.
Dit weekend wordt er ook enorm veel gelopen. In Eindhoven, Brussel en Hasselt. Alle bloggers, veel succes toegewenst. Ik hou het dit weekend op een rustig duurloopje.
Luc, als (nog) niet blogger, doet dat goed in Brussel. Na die stage in Malta moet dat wel een PR opleveren...
'k ben aan 't vechten tegen een post marathon dipje. Denk wel da 'k aan 't winnen ben. Vorige week toch al een 67 km gelopen. Deze week zouden dat er 85 moeten worden (nog 55 te gaan). Maar 't loopt stroef.
Als het lopen wat minder is, dan is het tijd op plannen te maken. Wat wordt er nog gelopen dit jaar en wat met 2008?
In december is er normaal nog de marathon in Spijkenisse. Momenteel wil ik die wel lopen maar mijn benen zijn nog aan het twijfelen. Dus nog efkes afwachten.
Voor 2008 zijn er (voorlopig) geen echte "nieuwe" marathons gepland. Het voorjaar is afhankelijk of ik al dan niet aan de Roparun deelneem (begin mei). Indien ik de roparun loop, plan ik de marathon van Antwerpen (voor de 3de keer) te lopen. Anders loop ik Luxemburg (voor de 2de keer).
In 't najaar, 'k heb er enkele weken over nagedacht, getwijfeld maar... 't zal opnieuw de Jungfrau worden. Bruno, we zijn al met twee.
Met vol goede moed, nu sloefkes aan voor een 15 km in 't donker lopen.
Vandaag een herstelloopje van 6,5 km in de lichte regen afgewerkt. Dat deed deugd na een week rusten. Woensdag staat er nog 1 uurtje extensief lopen geprogrammeerd. Als dat zonder problemen verloopt, sta ik zondag aan de start van Dwars door Mechelen. Ik weet nog niet of ik daar de 5 of 10 km ga lopen.
Morgen ga ik me ook opgeven als kandidaat loper voor de Roparun in mei 2008. Onze Nederlandse collega's zouden graag aan dit evenement deelnemen en hebben de "hulp" ingeroepen van zowel het Belgisch als het Frans kantoor. Een dergelijk initiatief steunen we natuurlijk met veel plezier. De ervaring leert ook dat als de Nederlanders iets organiseren dit tip top in orde is. We zullen wel zien wat dit geeft.
komt er, na een lange zoektocht, ... de Spark Marathon in Spijkenisse op 9 december. Een supervlakke dus ik ga eens voor een "supertijd".
Deze week is het vrij kalm. Ik kruip af en toe eens op de fiets. Volgende week zal er al terug wat extensief gelopen worden..
De Jungfrau is beklommen. Toch wel van een ander kaliber dan ... 15 keer de bruine put op en af lopen. Prachtig parcours. 'k heb zelfs iets gedaan wat me voordien nog nooit was gelukt. 'k heb genoten van de eerste tot de laatste meter. Soms was het wel een beetje genieten uit miserie. Als je ene been niet meer voor het ander wil, wat kan je dan anders doen dan blijven staan en van het uitzicht genieten.
Het begon wel een beetje in mineur. Aan de start kwam ik tot de vaststelling dat ik mijn hartslagmeter niet uit de bagage had genomen. Samen met de supporters was deze al hogere regionen gaan opzoeken. Het zou lopen worden zonder hartslaggegevens. Dit bracht enige nervositeit met zich mee. Ik had me voorgenomen om "de ballon" van de 5 uur te volgen.
De eerste kilometers liepen vlot. Vanaf kilometer 10 begon het beetje bij beetje te stijgen. Meer dan ik voordien had verwacht, op basis van die fameuze profiel schets. Toch was dit alles goed te belopen. Het volgen van de 5 uur ballon vormde geen probleem.
Rond kilometer 26... de muur van Wengen. Wat was dat. Den ballon liep ineens niet meer. Hij begon te stappen. Maar zelfs die stappende ballon kon ik op de muur van Wengen niet bijhouden. Ik had de grooste moeite om naar boven te klauteren. Dit duurde eeuwen. Ik zag de echte berggeiten links en rechts voorbij stappen.
Na die muur waren de meeste stukken te belopen. Door de constante stijging werd dit lopen met de regelmaat onderbroken door stappen (of was het nu juist andersom?).
Ik begon last te krijgen van mijn maag. Waarschijnlijk door de mix van warme bouillon, energy bars, bananen, isotone drank, thee, magnesiumtabletten, cola en een grote hoeveelheid van eigenlijk wel te koud water (naar ik later vernomen heb, rechtsteeks uit de bron). Ik heb het allemaal met mate uitgeprobeerd. Als je van geen hout pijlen meer kunt maken, steek je alles in je mond wat ze je voorschotelen.
Dan bij de morene aangekomen. Ik dacht even aan de Brusselse ring. File en stilstaand verkeer. Eens op gang gekomen, was stapvoets verkeer mogelijk en werd er een lange mensensliert zichtbaar tot aan de top (en dat was nog een heel eind). En ik die dacht dat ik er al bijna was. Mijn kuiten stonden op springen. Efkes getwijfeld om te stoppen voor een massage. Toch maar niet gedaan. Losliggende stenen maakte de klim nog extra moeilijk. Op weg naar boven, veel langs de weg geparkeerde "auto's" gezien, volledig leeggelopen. Eindelijk boven, was er nog een laatste kort stukje bergaf, een welgekomen afwisseling. Dat deed deugd. Het overschrijden van de finish gaf nog eens een kick.
Op naar de volgende kick.
De foto's van een geslaagde 4 daagse in Zwitserland zullen voor in 't weekend zijn. Spijtig dat er geen foto's zullen bij zijn van het terrasje de dag voor de marathon in de Hohestrasse nr. 57.
Ik voel me fit en in "topvorm". Wat dit gaat geven zaterdag? 'k zou niet weten. Over de eerste 25 km wil ik me wel aan een pronostiek wagen. Ik zou die willen doorkomen na 2 uur en 5 minuten. Wat daarna komt, weet ik niet dus daar spreek ik me niet over uit. 'k zal donderdag en vrijdag proberen een beter beeld te krijgen van dat bergske.
Ook positief, volgens de huidige weersverwachtingen gaat het niet regenen (of sneeuwen)maar wel... volle zon.
Zwaar getraind, en ook vooral anders. Veel gelopen tegen een (zeer) lage hartslag, veel meer kilometers maar toch minder dertigers. Bijna alle records gesneuveld (behalve deze van de snelheid). Juni 259,70 km, juli 346,5 km en augustus 312,2 km.
Deze week nog een 20 tal kilometers erbij en dan is 't moment supreme. 'k zie er naar uit.
Momenteel soms last van een stekende knie (vooral in 't berg af lopen). Dus dat kan geen kwaad. Ook al enkele weken last van een pijnlijke keel en een beetje snotneus. Hopelijk zet zich dat niet door. Ik neem er genoeg vitaminesupplementen voor in. 't zal wel van de zenuwen zijn zeker.
